Postavljanje pločica

Keramičke pločice najčešće se postavljaju na lepak, dok je manje zastupljeno postavljanje na materijal.

Postavljanje na lepak podrazumeva prethodno pripremljenu podlogu, odnosno izmalterisan zid i pod na koji je postavljen ravnajući sloj, odnosno cementna košuljica. Pored izmalterisanog zida pločice se mogu lepiti i na gipsane ploče i slične materijale. Lepak se nanosi u sloju od 2-5 mm, a preporuka je da se ne ide preko 1 cm. Ograničenje kod postavljanja pločica na lepak odnosi se na preduslov da zid (i pod) moraju prethodno da budu pripremljeni za lepljenje.

Postavljanje na materijal manje je zastupljen način postavljanja pločica i ovaj način se praktikuje kod postavljanja na neizmalterisan ili neravan zid, odnosno kada je praktično nemoguće postaviti pločice na lepak a da iste izgledaju estetski lepo zbog neravnina na zidu. Debljina materijala na koji se postavljaju pločice iznosi po od 2-5 cm u zavisnosti da li su podne ili zidne i od neravnina na samom zidu. Materijal je mešavina cementa i peska u razmeri 3:1.

Prednost u odnosu na postavljanje na lepak jeste ta što se pločice mogu postavljati i na nepripremnjen zid, odnosno samo betoniran pod. Ograničenje je brzina postavljanja, i to što se na ovaj način najčešće postavljaju pločice manjih dimnzija.